یا علی؛ همه چیزمان از همان اولها نیز با یا علی شروع شد. از زمین خوردنهای کودکیمان که با شیرینی یک "یا علی" تمام میشد تا آغاز کارهای بزرگترمان که تمام نصیحتهای پدرانه و مادرانهی اطرافیانمان به یک "یا علی" ختم میشد ...
یا علی با همان ذکر سادهاش،
کارهای بزرگمان را پیش برد و حالا با عمق تلاوت خطبه غدیر در درونمان نهادینهتر
میشود.
تمام غدیر تنها در بالا بردن دستی و گفتن من کنت مولاه فهذا علی مولاه خلاصه نمیشود؛ غدیر یعنی تجدید پیمان با امامت امیر، یعنی پذیرش تمام و کمال ولایت، یعنی عاشق شدن، یعنی عاشق امام شدن آن گونه که عشق دنیایمان را نیز آسمانی کند آن هم برای یک اشتراک بزرگ آن هم محب علی بودن.
برای تجدید پیمانی که ظهور و فرج آقا را نزدیکتر کند انشاءالله، یا علی ...
